Cascade 001 - 1984
Een nieuwe tijdschrift voor Europa¶
Een nieuwe tijdschrift voor Europa
We zijn helemaal gek geworden! Niet alleen organiseren we al een jaar lang de 7e Europese Jongleursweek mee, nee, we willen ons ook nog de moeite getroosten om in Frankfurt een Europese jongleurstijdschrift uit te geven.
Maar het hoort ook nauw bij elkaar:
We kregen zoveel enthousiaste brieven en telefoontjes van jongleurs uit heel Europa, elk was anders, elk had een nieuw idee, vertelde over een optreden, een tournee, over een theatertreffen hier en een jongleursfeest daar (bijvoorbeeld Covent Garden, Bremen of Kopenhagen) en gemeenschappelijk hadden ze allemaal de voorpret op het samenkomen en de uitwisseling met andere jongleurs.
Toen kwam het idee weer boven, dat in Laval bij de vorige jongleurstreffen al rondzweefde: "Het zou geweldig zijn als er een jongleurstijdschrift voor Europa zou zijn, zodat we ook buiten de jaarlijkse bijeenkomsten contact kunnen houden en kunnen weten waar jongleurs hun streken uithalen. Iemand zou het gewoon moeten oppakken." Oké. Wij doen het.
En hoe stellen we ons dat voor? We willen graag een tijdschrift creëren voor alle jongleurs in Europa, van beginners tot professionals, ongeacht of ze lid zijn van een organisatie zoals de IJA of niet. Dit brengt in eerste instantie vooral het taalkundige probleem met zich mee, want een belangrijke reden voor een Europees tijdschrift is ook dat "Jugglers World" (afgezien van het feit dat het alleen over Amerikaanse gebeurtenissen bericht) alleen in het Engels verschijnt. Niet elke jongleur kan en wil een Engelstalig tijdschrift lezen. Dus verschijnt het Europese tijdschrift eerst in het Engels en Duits. (Hopelijk zijn de auteurs het eens met onze vrije vertaling!)
We hadden graag de eerste editie ook in het Frans uitgegeven, maar dat mislukte helaas aan "jongleurexpertise" en tijd. Misschien vindt zich iemand die zich aanbiedt om de volgende edities naar het Frans te vertalen?! Misschien is er ook behoefte aan en vertalers voor andere talen?
Qua inhoud hebben we ons het volgende bedacht: we willen verslag doen van jongleurgroepen en individuele jongleurs, hoe ze begonnen zijn met jongleren, wat ze er zo leuk aan vinden, hun ideeën en dromen rond het jongleren... We willen schrijven over optreedervaringen in heel Europa (op straat, in theaters, onder de circustent...) en anekdotes van de straat vertellen. Het zou goed zijn om ook "recensies" te plaatsen van gezien shows, jongleerboeken enz.
Bovendien willen we graag rubrieken inrichten, zoals: handleiding voor het bouwen van attributen, taaltips voor buitenlandse tournees, extra hobby's (goochelen...), tips en tricks (bijvoorbeeld we zoeken iemand die een regelmatige workshopsectie schrijft), evenementenkalender (festivals, optredens, groepsbijeenkomsten...) en kleine advertenties (tournee partner gezocht, knotsen te koop..)
Natuurlijk kunnen en willen we deze artikelen niet allemaal zelf schrijven. We zien onszelf meer als verzamelpunt, "lay-outer" en uitgever. Wij beiden kunnen niet overal in Europa tegelijk zijn, maar jullie allemaal samen kunnen dat!
Daarom vragen we jullie, ons artikelen en goede foto's te sturen, over alle gebeurtenissen en verhalen die jullie hebben meegemaakt en ons alle informatie en data toe te sturen die op afstand en concreet iets met jongleren te maken hebben. We zouden graag een vaste "correspondent" en aanspreekpunt in elk land willen hebben, zodat het een echt Europees tijdschrift kan worden.
Jongleurs¶
Met deze ideeën hebben we ons tot enkele jongleurs en jongleurgroepen gewend, die ons vervolgens met artikelen, informatie, ideeën, advertenties en lieve brieven hebben geholpen om deze eerste editie mogelijk te maken. Heel erg bedankt aan iedereen.
Het laatste punt is de financiering. Het tijdschrift zal in eerste instantie per kwartaal verschijnen. Omdat we de oplage moeten plannen en zelf geen groot financieel risico willen lopen, is het tijdschrift alleen via abonnement en vooruitbetaling verkrijgbaar. (Wie meerdere exemplaren wil voor bijvoorbeeld de winkelverkoop, kan zich direct tot ons wenden.)
De prijs is berekend op kostendekking, d.w.z. papier, Letraset, porto, kopieën, foto's, en vooral de druk, onze werktijd natuurlijk uitgezonderd.
Dus, pak allemaal de abonnementsstrook, vul hem in en breng hem ons langs of stuur hem ons per post, mocht u ons op de bijeenkomst niet vinden. Over adverteerders en vooral donaties verheugen we ons natuurlijk enorm!
We hopen dat jullie ons idee goed vinden en kijken uit naar jullie suggesties en kritiek, en ernaar uit om de volgende editie met jullie artikelen samen te stellen. Veel leesplezier.
Gabi & Paul
Circus gezocht!¶
Een verslag van twee clowns die geen zin meer hadden om in de DDR te leven
Circus gezocht!
Van Streuselschnecke ...¶
Hoe het hele circus begon? Nou, dat is bijna een eindeloos verhaal....
Uli hield van de geur van vers hout, werd timmerman, ging als vakman naar het circus en begon te jongleren. Kattrin wist niets beters en studeerde toneel. Uli kwam terug naar Berlijn en wilde op een feest zijn kunsten laten zien. Echter, hij dronk te veel van opwinding en de ballen deden met hem wat ze wilden. Zo leerden we elkaar kennen en Uli werd Kattrins jongleerleraar.
Dat was in februari 1980, en we ontdekten al snel onze gemeenschappelijke aanleg voor het komische. In de herfst hadden we ons eerste optreden onder de naam ULK. (De beginletters van Uli en Kattrin)
Maar het was helemaal niet grappig, eerder beschamend. Maar alle begin is moeilijk, we oefenden verder: steppen, jongleren, pantomime... Omdat er in de DDR geen workshops zijn, waren we afhankelijk van particuliere ondersteuning.
In de zomer van 1981 was Kattrin klaar met haar studie en moest ze voor drie jaar als afgestudeerde naar een theater. Zo voorzag de wet het, anders had ze geen studieafgerond. En zonder diploma ben je niets in de DDR. Dat betekent: hoe goed iemand ook is, of wat hij ook kan, zonder staatsdiploma mag hij niet optreden, dus niet in zijn vakgebied werken. En wie niet werkt, is asociaal, en wie asociaal is, wordt opgesloten.
Maar jullie moeten niet denken dat er daardoor geen eigen initiatief meer is: integendeel, want in nood vindt de duivel de vlieg uit. In ateliers, op zolders, in woningen vinden lezingen, tentoonstellingen, concerten, theaterprogramma's plaats. Zomaar op straat optreden is verboden, maar toch doen sommigen het, hoewel ze hoge boetes riskeren.
Maar nu terug naar ons. Kattrin ging naar het theater, maar na een half jaar moest het afgestudeerdencontract om gezondheidsredenen worden beëindigd. Ze kwam terug naar Berlijn en we probeerden een clownsprogramma voor kinderen, bouwden attributen en ons podium.
Uli had, terwijl Kattrin aan het theater werkte, onze hond Cato (raszuivere Engelse windhond) getraind. Cato werd onze circusleeuw.
Kattrin vroeg bij het stadsbestuur haar optreedvergunning aan, die ze dankzij haar afgeronde toneelstudie zonder problemen kreeg. Omdat Uli niets van dergelijks kon overleggen, had hij eigenlijk helemaal niet mogen optreden. Zo werd hij Kattrins "assistent". Door de overmatige bureaucratie van het vergunningswezen viel dit niet op.
Evenzo bij Clemens, die onze technicus werd. (Hij wacht helaas nog steeds op zijn uitreisvergunning.) Clemens had een auto, nou ja auto is waarschijnlijk overdreven: hij heette Herbert, was ouder dan wij en was eigenlijk een totale invalid. Maar, God zij dank, hij viel alleen stil op de terugwegen. Een trouw vervoermiddel. De tandem hadden we voor alle noodgevallen bij ons, totdat hij gestolen werd.
Nu wilden we reclame maken voor ons programma. Daarvoor moeten jullie weten dat er in de DDR geen fotokopieerapparaten zijn. Drukken kan ook niet zomaar. We hadden eerst onze naam "Kinderzirkus Streuselschnecke" staatsrechtelijk moeten laten goedkeuren. Daar hadden we ook geen zin in. Dus schreven we alles met de hand en beplakten de kaarten met een gekleurde papieren clown. Het was moeizaam, maar het maakte plezier.
We kregen veel aanbiedingen, omdat we in onze soort uniek waren in de DDR, en omdat we door onze eenvoud, vrolijkheid en speelvreugde een alternatief boden voor het door de staat gesubsidieerde aanbod.
... naar Pusteblume¶
Toen we een jaar later ons programma aan de staatsconcert- en impresariatenbureau lieten zien, om een groepsclassificatie te krijgen, zodat Uli als Kattrins partner erkend zou worden, zei de commissie dat ons programma geen pedagogische waarde had.
Dus kregen we niets en smokkelden we ons verder door, altijd wetende dat ontdekt kon worden dat Uli helemaal niet mocht optreden. (Twee weken voor onze uitreis kwam het uit.)
In de zomer van '83, toen we wilden spelen op een kerkelijk vredesfeest, raadde een cultuurfunctionaris ons aan dit na te laten, want anders zouden we een optreedverbod voor de hele DDR krijgen.
Voorvallen van vergelijkbare aard maakten ons steeds duidelijker dat we de grenzen van de mogelijkheden van ons werk en onze plannen bereikten. Daarom moesten en wilden we vroeg of laat de DDR verlaten.
Sinds maart wonen we nu hier. We zijn bezig om weer een programma voor kinderen op te bouwen. We heten nu niet meer Streuselschnecke, omdat dit gebak hier niet bekend is, maar "Kinderzirkus Pusteblume".
Onze diepe droom is het om over een paar jaar een circus op te richten, waarin lieve en vrolijke mensen mee willen doen. Maar helaas ontbreekt het geld voor deze droom. Het zou jammer zijn als het daaraan zou stranden.
Daarom zou het fijn zijn als jullie helpen deze droom te verwezenlijken en een beetje geld daarvoor overmaken naar onze speciaal hiervoor ingerichte rekening:
Bankleitzahl: 42060021
Volksbank Gelsenkirchen)
Kontonummer: 518.503.240
En als het maar één Mark is, want kleinvee maakt ook een circus.
Veel dank, en als jullie meer interesse hebben in dit project, of als jullie iets willen weten over de Kinderzirkus Pusteblume, schrijf dan naar:
Kattrin Kupke & Uli Zschau
Arminstr.10
4650 Gelsenkirchen
Tel.:0209/27 16 42
Dus tot gauw of ook niet
Kattrin & Uli
Lachen overwint zwaartekracht¶
Brief van Toby Philpott, Europees Directeur van de IJA
Lachen overwint zwaartekracht
Al twee jaar draag ik de titel "Europees Directeur van de International Jugglers Association" (IJA). Dat is een titel waar W.C. Fields van gehouden zou hebben, omdat hij zo belangrijk en mysterieus klinkt en bijna niets betekent. Ik "dirigeer" niemand en breng het grootste deel van mijn tijd door in Engeland.
De IJA begon als een kleine groep vrienden en is nu een grote organisatie met honderden leden in Amerika. De eerste Europese jongleurstreffen bestond ook slechts uit een kleine groep vrienden in Engeland, maar het was de eerste stap om het woord "International" te rechtvaardigen. Vandaag de dag trekt dit treffen mensen uit meer dan tien verschillende landen aan.
De bijeenkomsten worden groter en er komen ook veel niet-leden. De meesten van hen zien geen reden om lid te worden van de IJA, als het enige wat ze eraan hebben een Amerikaans tijdschrift en een adressenlijst is die ze nooit zullen gebruiken.
Dat kan ik begrijpen. Als de IJA niet zou bestaan, zou ik nog steeds graag andere jongleurs ontmoeten (niet alleen de mensen die van mij geleerd hebben), ik zou willen weten waar ik attributen kan kopen, waar ik shows kan zien, waar ik op straat kan optreden. Ik zou nog steeds ideeën willen delen en mensen willen zien die beter jongleren dan ikzelf. Ik heb het meeste hiervan ook kunnen doen voordat ik van de IJA hoorde, maar ik heb meer gezien en gedaan sinds we begonnen met het organiseren van bijeenkomsten in Europa. Deze bijeenkomsten zijn de beste reden om een officiële organisatie te hebben. Het is geen vakbond, en we kunnen geen optredens bemiddelen of zelfs vriendschappen garanderen.
Ik geloof dat Europa een vertegenwoordiger in het Amerikaanse IJA-bestuur zou moeten hebben, die contact houdt met de gevestigde leden in de staten en andere landen, en die zou moeten beginnen de organisatie echt internationaal te maken.
Wanneer ik de zaal van een jongleurstreffen betreed, zie ik twee fundamentele soorten mensen. Sommigen werken oefenend, zwetend en technieken perfectionerend, hun eigen grenzen doorbrekend. Ik noem hen de Olympiërs, om deze zoektocht naar perfectie, sportieve strijdlust en de zweem van Griekse goden en godinnen te benadrukken, superhelden.
Anderen zijn gekomen om te spelen, ze lachen en maken grappen, experimenteren, improviseren, wisselen ideeën uit en hebben plezier. Ik noem hen de "Reizende Spelers" en zij zijn de gewone stervelingen, de goochelaars, die hun improvisatievermogen gebruiken, zoals alle reizigers en spelers moeten doen.
Je denkt misschien dat iemand met een titel als "Europees Directeur" een "Olympiër" zou zijn. Eigenlijk ben ik begonnen met jongleren als grap tijdens een luie fase van mijn leven. Nu heb ik enkele jaren als performer en als leraar achter de rug, maar ik wil altijd het plezier in de zaak overbrengen, ik verwacht geen gouden medaille.
We hebben de helden en de clowns nodig. De Olympiërs kunnen ons laten zien wat met toewijding mogelijk is, ze zetten nieuwe maatstaven en ze zelf kunnen genieten van een publiek dat echt de arbeid kan waarderen die in elke afzonderlijke beweging zit.
De Reizende Spelers zijn degenen die nieuwe mensen binnenhalen, die nieuwe jongleurs helpen starten, die het woord verspreiden en die vermaken.
Je zult dit lezen in een tijdschrift dat door twee Duitsers is aangepakt, die graag meer Europeanen in de IJA zouden willen zien.
Ik schrijf dit als een brief omdat ik geen journalist ben en ik maak mijn fouten in het openbaar, zoals gebruikelijk. Als je wilt dat dit tijdschrift doorgaat, schrijf dan alsjeblieft de redacteuren van het tijdschrift of stuur foto's. Als je wilt dat Europa een belangrijkere rol in de IJA speelt, schrijf me dan, en ik zal proberen onze positie aan de andere bestuursleden uit te leggen. Als je liever een onafhankelijke Europese groep zou willen, ga dan je gang en richt er een op. Ik denk dat het jammer zou zijn om je volledig af te splitsen van een organisatie die al 37 jaar bestaat en leden in veel landen heeft.
Overigens, als je denkt dat een echte Olympiër een betere woordvoerder voor Europa zou zijn, dan kun je je zelf kandidaat stellen, of vind een jonglerende politicus die onze vertegenwoordiger voor 1985 moet zijn.
Ondertussen hoop ik je te zien, tijdens onze paar dagen samen. En vergeet niet: lachen overwint zwaartekracht. (Dat is een goede slogan om een verkiezing te winnen, of om onze vertalers hoofdpijn te bezorgen.)
Autonome Jongleurgroep Wiesbaden en de 7e Europese Jongleursweek¶
Zwaartekracht - nou en!
Zwaartekracht - nou en!
Pas sinds relatief korte tijd bestaat de autonome jongleurgroep SCHWERKRAFT NA UND! uit Wiesbaden of beter nog uit de Rijn-Main-regio.
Nog in augustus 1982 waren er in Wiesbaden maar weinig jongleurs, die nauwelijks iets van elkaar wisten. Door toeval kwamen de drie van het eerste uur, Paul, Uli en Christoph samen, jongleerden daarna in de groenvoorzieningen van Wiesbaden en besloten, enkele weken later naar het 5e Europese Jongleurstreffen in Kopenhagen te gaan.
Fritz uit Frankfurt kwam mee. Volgens het motto: "Alleen wat je doet, wordt gedaan" en onder de indruk van het Kopenhaagse treffen wilde Fritz het 6e Europese treffen in Frankfurt organiseren. Hij verloor bij de stemming in Kopenhagen met zijn spontane idee van de beter voorbereide jongleurs uit Frankrijk.
Paul en Christoph, nog met het enthousiasme van de afgelopen drie dagen in Kopenhagen, stonden peinzend maar vol ideeën aan de reling van de veerboot terug naar Duitsland. De oprichting van de autonome jongleurgroep schwerkraft-na und! begon hier.
Sindsdien komen de jongleurs elke donderdag van 17.00-22.00 uur samen, in de zomer in het Nero-park en in de winter in het Haus der Jugend, een ruimte die door de jeugddienst van de stad Wiesbaden ter beschikking wordt gesteld.
Binnen de kortste tijd was de groep uitgegroeid tot 20 mensen.
Elke week nieuwe gezichten, maar elke week werden ook mensen gemist, die nooit meer in de club werden gezien. Een harde kern van 10-15 mensen heeft zich inmiddels gevormd.
Het open karakter van de groep en de organisatie volgens het lustprincipe maakt het uiterst moeilijk om het gezamenlijke potentieel effectief om te zetten in optreedconcepten. Ondanks gezamenlijk aangeschafte jongleerattributen, zoals 14 eenwielers, knotsen, ringen, Rola-Bolas, Devil-Sticks etc. en een relatief hoge standaard van kunnen, verschillen de jongleerthechnieken van de individuen onderling toch aanzienlijk, zodat er meerdere vaste kleine groepen zijn ontstaan, zoals JOMIPO-Luftiko, Werner WAHNSINN & Christoph CHAOS Katinka en de Flohjonglage enz.
Verschillend kunnen en uiteenlopende optreedconcepten van deze groepen maken het voor nieuwe beginners moeilijk om geïntegreerd te worden, terwijl individuele talenten het makkelijker hebben.
Deze ontwikkeling is in de club vaak besproken, maar tot nu toe zijn er nog geen concrete pogingen tot verandering ondernomen.
Desondanks vinden er bij de meest uiteenlopende gelegenheden gezamenlijke optredens plaats. Op straatfeesten, bij vakantiespelen en festivals, ook bij bruiloften, in jeugdcentra en scholen heeft de groep opgetreden. We hebben ook gespeeld bij "Künstler für den Frieden" in mei 1983 in Darmstadt, een televisieprogramma met de Südwestfunk gedaan, evenals een optreden in het kader van de Berliner Sommernachtstraum bij het "Grootste Vuurtheater van de Eeuw" van André Heller in juli 1984.
In de tussentijd groeide Fritz' idee om een Europees jongleurstreffen te organiseren.
Bij onderhandelingen met de stad Frankfurt bereikten we dat een groot deel van de zaalhuur voor het Volksbildungsheim werd overgenomen.
De centrale ligging van de evenementenlocatie in het stadscentrum en de aantrekkingskracht van de "wereldstad Frankfurt", gaven de doorslag bij de zakelijke bijeenkomst in Laval, om de 7e Europese Jongleursweek in Frankfurt te organiseren.
Sinds die datum hadden we ons tot taak gesteld om het volgende treffen nog kleurrijker, nog gevarieerder en vooral nog publieksgerichter te maken. Het oorspronkelijke, wilde idee van Fritz was om een spectaculair treffen te organiseren, waarvan het hoogtepunt zou eindigen in een vuurjonglage, met 500 jongleurs en hun 1500 vuurknotsen op de bedwelmende ritmes van een rockband voor het prestigieuze en pronkerige gebouw van de Frankfurter Opera bij het schijnsel van de volle maan.
Het moet een kans zijn om de sfeer van de bank- en zakenstad ten minste 4 dagen te doorbreken, fantasie in de straatwanden, in het beton te brengen. De mensen van de stad een ander levensgevoel bij te brengen, hen te laten glimlachen of zelfs lachen. "Chaos is aangekondigd. Turbulent moet het worden. Kleurrijk zal het zijn." (Frankfurter Rundschau)
De vraag naar de planbaarheid van dergelijke ideeën hebben we lang besproken. Aan de praktijk van de stedelijke autoriteiten faalden veel geplande acties, wat echter spontane ideeën van de jongleurs niet mag verhinderen.
Tegelijkertijd werd het belang van de verspreiding van deze ideeën via alle media besproken. Het conflict tussen publicatie en de misschien gerechtvaardigde angst voor uitbuiting en marketing van onze fantasieën, ideeën en ons kunnen door de media, deed een filmproject mislukken.
Tegen een loutere berichtgeving door pers, radio en televisie hadden we niets in te brengen.
Een persbericht ging naar dpa en alle grote landelijke en lokale kranten. Op 1 september hebben we met een jongleer- en posteractie in de winkelstraten van Frankfurt en op 10 september met een voor Frankfurt zeker ongebruikelijke persjongleer-show-poster-wand-spuitactie-conferentie gewezen op het spektakel van de jongleurs.
De uitvoerbaarheid van alle ideeën moet zich ook richten op de ambitie van het evenement. Veel jongleurs komen om hun jonglerende vrienden uit heel Europa te ontmoeten, om ervaringen uit te wisselen en om zelf een ander levensgevoel van gelijkgestemden mee te maken, zonder zelf onder de druk te staan dit gevoel aan anderen te moeten overbrengen. Men ontmoet elkaar ook om een beetje onder elkaar te zijn. Deze ambitie is zeker niet arrogant en publieksvijandig, want velen produceren zich het hele jaar door voor het levensgevoel van andere mensen naar buiten toe.
Maar ook de organisatie van alle andere, naar buiten toe weinig zichtbare maar meestal belangrijke punten moest worden opgelost:
Hebben we genoeg slaapplaatsen? Wie zorgt voor de voeding? Hoe moet de publieksshow georganiseerd worden? Hoe verdelen we de kassa- en kaartverkoop? Waar laten we posters drukken? Overheidsvergunningen voor elke gelaten of beoogde wind laten, voor, tijdens en na de jongleursweek regelen. enz...
Alles bij elkaar heeft de organisatie van de 7e Europese Jongleursweek ons plezier gegeven en we hopen dat het alle jongleurs en andere betrokkenen evenzeer gaat en dat ze zich Frankfurt 1984 met een goed gevoel herinneren en met nieuwe impulsen en ideeën naar huis komen.
Christoph Schmitt
KASKADE workshop¶
De Zuilen-Pagina¶
Dr. P. Luftiko (zie foto)
Oké, je kunt nu 2 ballen in één hand jongleren, met links net zo goed als met rechts. Je zou het nu met 4 kunnen proberen. Maar wacht nog even! Er zijn honderden manieren om deze vaardigheid met 3 ballen in de "zuilen"-vorm te gebruiken, die je vrienden versteld zouden doen staan en je publiek tot lachen zouden brengen.
De basisvorm van de "zuilen": 2 ballen in de rechterhand parallel aan elkaar gegooid (d.w.z. niet in een cirkel), terwijl de linkerhand de 3e in hetzelfde ritme omhoog gooit als de rechterhand de buitenste bal gooit.
Met dit basisritme kun je door kleine veranderingen dit thema eindeloos variëren. Je kunt de vliegbanen veranderen en de hand wisselen waarmee je 2 jongleert.
In de volgende beschrijvingen verwijzen de termen "enkele (bal)" en "dubbele (ballen)" naar de vliegbanen en niet naar het aantal ballen in elke hand. Dat wil zeggen, bij de basisvorm dat de enkele bal in het midden en de dubbele ballen aan de buitenkant springen.
Tennis¶
De enkele bal wordt aanvankelijk helemaal rechts omhoog gegooid,
dan vliegt hij in een hoge boog naar links en weer terug, steeds heen en weer. De vliegbanen zien er zo uit:
De dubbele ballen vormen het "net" (je zou daarbij misschien tennisslaggeluiden kunnen maken of John McEnroe nadoen!)
Horden¶
Het begin is vergelijkbaar met tennis, alleen maakt de enkele bal dit keer een tussenlanding in het midden.
Elk van de twee dubbele ballen stelt een horde voor. (Als je bij elke landing van de enkele bal "boing" zegt, krijgt de toeschouwer de indruk dat de bal stuitert.)
Kruising¶
Natuurlijk kun je ook met de dubbele ballen trucjes doen. Hier kruisen ze elkaar.
Hoewel je de voorzorgsmaatregel hebt genomen om de ene dubbele bal iets hoger dan de andere te gooien, zul je helaas maar al te vaak meemaken dat ze in het midden botsen en oncontroleerbaar wegvliegen. Geen paniek! Met oefening krijg je deze botsing opzettelijk voor elkaar, zonder dat de 2 ballen in verschillende richtingen buiten je bereik ontsnappen.
Hoe hoger de botsing, hoe enthousiaster het publiek.
Gekruiste armen¶
Probeer de rechter dubbele bal met de linkerhand en tegelijkertijd de linker dubbele bal met je rechterhand te vangen. Het vangen is normaal gesproken niet zo heel moeilijk, maar dan het verticale omhoog gooien...!! Oefen alleen met de dubbele ballen totdat dit lukt, voordat je de enkele bal weer toevoegt.
Schouderworpen¶
(voor gevorderden!)
In plaats van de dubbele ballen gewoon verticaal omhoog te gooien, gooi ze van achteren over de schouders, met de rechterhand over de rechterschouder en links over links. Als je je niet goed hebt opgewarmd, zul je je schouders daarbij verrekken. Als de dubbele ballen tegen je wil boven je hoofd kruisen, dan heb je blijkbaar hetzelfde probleem als ik!
Valsspelen!¶
Als je fosforescerende ballen hebt die in het donker oplichten, kun je bij het publiek de indruk wekken dat je de zuilenvorm doet. Plotseling blijft een van de dubbele ballen (degene die je vasthoudt) ongelooflijk in de lucht staan en weigert naar beneden te komen. (Je houdt hem gewoon omhoog, maar dat ziet de toeschouwer niet!) de afvallige bal, die schijnbaar de wetten van de zwaartekracht heeft overwonnen, kan nu verbazingwekkende acrobatische trucjes uitvoeren voordat hij weer zijn plaats in het patroon inneemt. Bijvoorbeeld:
De Yo-Yo¶
Je houdt de "valsspelbal" steeds een paar centimeter boven een van de springende ballen. Beweeg je hand omhoog en omlaag; zodat de afstand tussen de vastgehouden en de vliegende bal steeds constant blijft. Het ziet eruit alsof de ballen aan een touw aan elkaar gebonden zijn.
Het Pendel¶
Dit is ook een yo-yo-truc, waarbij de handen afwisselend een valsspelbal vasthouden. Een enkele bal springt verticaal in het midden op en neer, terwijl de valsspelballen schijnbaar heen en weer "trekken", en je armen slingerende pendelbewegingen maken. (Daarbij zou je ook afwisselend de benen kunnen zwaaien of "tik-tak" kunnen zeggen.)
Transcriptie van de afbeelding
(i) A in de linkerhand houden
B uit de rechterhand gooien
C met de rechterhand vangen
(ii) C uit de rechterhand gooien
B met de rechterhand vangen
A en B naar de rechterkant dragen
(iii) B in de rechterhand houden
A uit de linkerhand gooien
C met de linkerhand vangen
Hier enkele nog rebellere trucs voor een valsspelbal:
De Zeis¶
De valsspelbal schiet horizontaal tussen de twee gegooide ballen heen en weer, eerst over de neerkomende, dan onder de opstijgende bal. De hand waarin je de valsspelbal houdt, "snijdt" door de 2-bal-jonglage als een zeis.
Een gracieuze (en makkelijkere) variant is de "oneindige zeis". De valsspelbal beschrijft geen rechte, horizontale lijn, maar een oneindigheidsteken (of liggende acht).
Orbit¶
Een bijzonder rebelse valsspelbal begint misschien om je hoofd te cirkelen als een vervelende vlieg. (Zoem, zoem!)
Omdat je eigenlijk maar 2 ballen jongleert en de derde alleen maar vasthoudt, is het aantal streken dat deze derde bal kan spelen, door niets begrensd, behalve je anatomie!