Ogień Woda Piasek

Liczba graczy: od 4 osób
Poziom trudności: łatwy
Materiały: podwyższenia (np. ławki), opcjonalnie bębenek
Czas gry: 5-15 minut

Opis gry:¶

Wszyscy gracze swobodnie poruszają się po sali. Jeśli dostępny jest bębenek, prowadzący może nadać rytm, według którego gracze biegają po sali – raz szybciej, raz wolniej. Następnie prowadzący może wywoływać różne komendy, które gracze muszą wykonać.

Komendy:

Ogień: Przy tej komendzie prowadzący wskazuje kierunek, w którym „pali się”. Gracze muszą jak najszybciej przemieścić się w przeciwnym kierunku, aby znaleźć się jak najdalej od ognia.

Woda: Wszyscy gracze muszą jak najszybciej stanąć na czymś podwyższonym, tak aby nie dotykać podłogi.

Piasek: Po wywołaniu tej komendy wszyscy jak najszybciej kładą się na brzuchu na podłodze, aby nie zapaść się w piasek.

Lód: Wszyscy zamierają w miejscu.

Słońce: Wszyscy gracze kładą się na plecach na podłodze, jakby się opalali.

Guma do żucia: Ta komenda sprawia, że wszyscy gracze muszą przykleić się do ściany.

Plotki: Gracze siadają po turecku na podłodze i klaszczą trzy razy w dłonie.

Cola: Jak w przypadku coli w kubku, każdy staje prosto i wyciąga jedną rękę do góry – to jest słomka.

Żuk: Wszyscy kładą się na plecach, wyciągają ręce i nogi do góry i przez kilka sekund daremnie próbują się przewrócić.

Frytki: Przy tej komendzie należy położyć się obok siebie w trójkę. (Jeśli liczba graczy nie dzieli się przez trzy, dopuszczalne są czwórki frytek).

Sztorm: Wszyscy muszą się czegoś chwycić, aby ich nie zdmuchnęło.

Jeśli chodzi o hasła, można być bardzo kreatywnym i wymyślić mnóstwo dodatkowych komend do zabawy. Bardzo dobrze można też grać w tej grze z eliminacją, gdzie odpada zawsze najwolniejszy gracz lub ten, który zachowuje się nieprawidłowo.

Warianty:¶

„Ratuj się, kto może” – tak nazywa się ten wariant gry. Zasada jest ta sama, tylko prowadzący może być jeszcze bardziej kreatywny. Ponieważ za każdym razem, gdy powie „Ratuj się, kto ... może”, gracze muszą wykonać tę komendę. Np.: „Ratuj się, kto potrafi skakać na jednej nodze”. To, co doda w pustym miejscu, zależy całkowicie od niego. Czy będzie to skakanie na jednej nodze, dłubanie w nosie, czy kręcenie się w kółko – wszystko, co przyjdzie prowadzącemu do głowy, jest możliwe.

Źródło:¶

Tasifan Spielebuch