Mam szczęście

Liczba uczestników: 6-28 osób
Poziom trudności: Łatwy
Materiały: Brak
Czas trwania: 5-10 minut

Opis gry:¶

Dzieci tworzą dwuosobowe zespoły, chwytając się za ręce. Te zespoły stają się łapaczami (w grze może być jednocześnie kilka zespołów łapiących).

Gdy zespół łapiący dotknie inną osobę, te trzy osoby rozgrywają minigrę:

Wszystkie trzy osoby stają razem w kółku i mówią „Mam szczęście”. Podczas tej sekwencji poruszają zaciśniętymi pięściami w górę i w dół, tak jak w grze „Kamień, papier, nożyce”.

Przy trzecim powtórzeniu każde z trzech graczy jednocześnie wybiera „kamień”, „papier” lub „nożyce” i pokazuje swój wybór obiema rękami (czyli obie ręce zaciśnięte w pięść, obie ręce płasko lub obie ręce z rozłożonymi palcami = nożyce).

• Jeśli dwoje z trzech graczy pokaże to samo (np. dwa razy „kamień”), ci dwoje tworzą nowy zespół łapiący. Trzecia osoba jest teraz wolna i ponownie ucieka przed łapaczami.
• Jeśli wszyscy trzej gracze pokażą coś innego lub wszyscy trzej pokażą to samo, następuje kolejna runda „Mam szczęście”, dopóki nie wyłoni się nowa grupa łapiąca.

Jako prowadzący grę można łatwo kontrolować liczbę zespołów łapiących w grze, dodając lub usuwając zespoły. Zaleca się rozpoczęcie od niewielkiej liczby zespołów łapiących i stopniowe dodawanie kolejnych.

Gra nie ma faktycznego końca, ponieważ liczba zespołów łapiących pozostaje zawsze taka sama.

Źródło:¶

Lorenzo